Who needs eye pressure treatment?

چه کسانی به درمان فشار خون چشم نیاز دارند؟

آب سیاه که اغلب به عنوان دزد خاموش بینایی توصیف می شود، شایع ترین علت نابینایی غیرقابل برگشت در جهان است. فشار زیاد در چشم به عصب بینایی آسیب می رساند، ابتدا دید محیطی (آنچه در گوشه چشم خود می بینید) را می دزدد و بعداً به بینایی مرکزی آسیب می رساند (آنچه هنگام نگاه مستقیم به جلو می بینید). معمولاً افراد تا زمانی که از دست دادن بینایی رخ ندهد هیچ علامتی مشاهده نمی کنند.

کاهش فشار بالای چشم تنها درمان شناخته شده برای جلوگیری یا قطع گلوکوم است. اما آیا هر فردی که فشار چشمی بالاتر از حد معمول دارد نیاز به درمان دارد؟ یک مطالعه بلندمدت بزرگ سرنخ هایی را ارائه می دهد، اگرچه هنوز پاسخ کاملی ندارد.

کسب اطلاعات بیشتر: مراقبت درمانی برخی از افراد را می ترساند: در اینجا نحوه بهبود آن آمده است

آیا همه افراد مبتلا به فشار چشم به گلوکوم مبتلا می شوند؟

در ایالات متحده، گلوکوم حدود سه میلیون نفر را تحت تاثیر قرار می دهد که نیمی از آنها نمی دانند که به آن مبتلا هستند. یک چشم پزشک می تواند یک معاینه جامع چشم را برای تعیین اینکه آیا فردی به گلوکوم مبتلا است یا در خطر ابتلا به آن در آینده به دلیل فشار بالای چشم (فشار خون بالا) است، انجام دهد. تحقیقات انجام شده در مطالعه طولانی مدت درمان فشار خون چشمی (OHTS) نشان می دهد که برخی از افراد مبتلا به فشار چشم بالا ممکن است هرگز به گلوکوم مبتلا نشوند، در حالی که برخی دیگر دچار گلوکوم خواهند شد.

OHTS که در سال 1994 به عنوان یک کارآزمایی بالینی تصادفی چند مرکزی راه اندازی شد، همچنان به درک ما از افرادی که فشار چشم بالایی دارند، خطر ابتلا به گلوکوم در آنها، و اینکه آیا آنها می توانند داروهایی برای جلوگیری از گلوکوم مصرف کنند، اطلاع می دهد.

محققان یک گروه متنوع از 1636 شرکت کننده مبتلا به فشار خون چشمی را از 22 مکان در سراسر ایالات متحده ثبت نام کردند. برای مطالعه پیشگیری از گلوکوم، شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی برای شروع قطره‌های چشمی کاهنده فشار چشم (گروه دارویی) یا مشاهده دقیق (گروه کنترل) قرار گرفتند.

در پنج سال، داده ها نشان داد که 4.4 درصد از شرکت کنندگان در گروه دارو به گلوکوم مبتلا شدند، در حالی که در گروه کنترل 9.5 درصد بود. این به ما می گوید که استفاده زودهنگام از قطره های چشمی دارویی به تأخیر بیش از 50 درصد موارد گلوکوم در افراد مبتلا به فشار خون چشم کمک می کند.

در مراحل بعدی مطالعه، گروه کنترل می‌توانست داروهای کاهنده فشار چشم را دریافت کند تا ببیند آیا شروع دارو بعداً می‌تواند گلوکوم را به تاخیر بیندازد یا خیر. انجام داد. در 20 سالگی، حدود 49 درصد از افراد گروه کنترل و 42 درصد از افراد گروه دارو به گلوکوم مبتلا شدند. با این حال، از آنجایی که مطالعه دیگر تصادفی نبود، محققان قادر به مقایسه کاهش خطر 20 ساله بین گروه های اولیه اولیه نبودند.

چه کسانی در مطالعه شرکت کردند؟

نسبت بالایی از شرکت کنندگان در مطالعه (25٪) سیاه پوست بودند، که مهم است زیرا اقلیت ها در طول تاریخ در کارآزمایی های بالینی کمتر حضور داشتند. سایر شرکت کنندگان اکثرا سفیدپوست بودند. محدوده سنی بین 40 تا 80 سال (میانگین 55 سال) بود. به جز پرفشاری چشمی، همه شرکت کنندگان معاینه چشم طبیعی، دید طبیعی و آناتومی چشم به نام زوایای باز داشتند. هیچکدام از قبل گلوکوم نداشتند.

آیا این تحقیق تفکر در مورد زمان شروع درمان گلوکوم را تغییر داده است؟
در نگاه اول، داده های پنج ساله حاکی از آن بود که افراد سیاهپوست نسبت به سایر نژادها دارای نرخ بالاتری از گلوکوم هستند. با این حال، این تفاوت ظاهری زمانی ناپدید شد که محققان ویژگی های مهمی مانند سن، ضخامت قرنیه، معیاری به نام اندازه فنجان عصب بینایی و نمرات اولیه تست بینایی محیطی را کنترل کردند.

مشخص شد که خطر گلوکوم تنها به فشار چشم و نژاد بستگی ندارد، بلکه به ترکیبی از یافته‌های معاینه بستگی دارد. این اطلاعات به پزشکان کمک می کند تا تشخیص دهند که آیا فرد مبتلا به فشار خون چشمی در معرض خطر کم، متوسط ​​یا بالاتر برای ابتلا به گلوکوم است یا خیر. داشتن چنین اطلاعاتی می تواند به افراد کمک کند تصمیم بگیرند که چه زمانی استفاده از قطره های چشمی دارویی را برای جلوگیری از کاهش بینایی یا کند کردن پیشرفت آن شروع کنند.

محدودیت های این مطالعه طولانی مدت چیست؟

مطالعه دارای چندین محدودیت است:

شرکت‌کنندگان در کارآزمایی معمولاً نسبت به شرکت‌کنندگانی که شرکت نمی‌کنند بهتر از داروها و قرار ملاقات‌ها پیروی می‌کنند، که ممکن است نرخ واقعی گلوکوم را بیشتر از آنچه در هر دو گروه در مطالعه رخ داده است، افزایش دهد.
در حالی که پنج سال اول OHTS تصادفی شد، در مراحل بعدی هر دو گروه توانستند داروهای کاهش فشار چشم را دریافت کنند. در 20 سالگی، اکثر شرکت کنندگان از این داروها استفاده می کردند: حدود 81٪ در گروه دارو و 66٪ در گروه کنترل. این امر مقایسه اثر بلندمدت هر رویکرد شروع را دشوار می کند.

تشخیص گلوکوم در طول سال‌ها با آزمایش‌های تشخیصی جدید مانند توموگرافی انسجام چشمی و عوامل خطر تازه کشف‌شده مانند هیسترزیس قرنیه بهبود یافته است. این ممکن است بیشتر از انتظار هوشیارانه به عنوان یک گزینه معقول برای افراد در معرض خطر کمتر ابتلا به گلوکوم بر اساس ترکیبی از عوامل حمایت کند.
و البته، نتایج مطالعه برای کسانی که قبلاً گلوکوم یا سایر بیماری های چشمی دارند، و آناتومی چشم که به عنوان زوایای باریک شناخته می شود، صدق نمی کند.

نتیجه چیست؟

به طور کلی، داده های پیگیری 20 ساله از تصمیم گیری در مورد درمان پیشگیرانه گلوکوم برای افراد مبتلا به فشار خون چشمی بر اساس ترکیبی از یافته های معاینه اضافی پشتیبانی می کند. افرادی که تعداد بیشتری از عوامل خطر – از جمله فشار چشم بالاتر، سن بالاتر، قرنیه نازک‌تر، اندازه‌های بزرگ‌تر عصب بینایی، و نمرات اولیه تست بینایی محیطی بدتر دارند – بیشتر در معرض ابتلا به گلوکوم هستند.

اگر فشار خون چشمی دارید، به خصوص همراه با چندین عامل خطر دیگر، قطره های چشمی کاهش دهنده فشار چشم می توانند به پیشگیری از گلوکوم کمک کنند. اگر فشار خون چشمی دارید و عوامل خطر اضافی کمتری دارید، در صورت دریافت معاینات منظم برای تشخیص علائم اولیه گلوکوم، احتمالاً می توانید درمان را به تعویق بیندازید. اما از آنجا که گلوکوم یک وضعیت اغلب خاموش است، هر فردی که فشار خون چشمی دارد باید بدون توجه به وضعیت درمان تحت نظارت مادام العمر باشد.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

41 − 35 =