Muscle building obsession in boys: what to know and do

وسواس عضله سازی در پسران: چه باید دانست و انجام داد

وقتی پسرها به 8 یا 10 سالگی می رسند، غرق در قهرمانان اکشن مارول با عضلات برآمده و بزرگ و شکم های سخت می شوند. در سنین نوجوانی، آنها با جریان های رسانه های اجتماعی از بدن های حجیم مردانه غرق می شوند.

پیام های زیربنایی در مورد قدرت و ارزش، بسیاری از پسران را به نگرانی و تعجب در مورد چگونگی اندازه گیری وادار می کند. گاهی اوقات، افکار و نگرانی های منفی حتی با زندگی روزمره، یک مشکل سلامت روان شناخته شده اختلال بدشکلی بدن یا بدشکلی بدن تداخل می کنند. شایع ترین شکل این بیماری در پسران، دیسمورفی عضلانی است.

کسب اطلاعات بیشتر: آنچه می توانیم در مورد تناسب اندام از فوتبالیست ها بیاموزیم

دیسمورفی عضلانی چیست؟

دیسمورفی عضلانی با اشتغال به یک هیکل عضلانی و لاغر مشخص می شود. در حالی که رفتارهای افراطی‌تر که این اختلال را تعریف می‌کنند، فقط در درصد کمی از پسران و مردان جوان ظاهر می‌شوند، ممکن است ذهنیت بسیاری از افراد دیگر را رنگ‌آمیز کند.

نزدیک به یک چهارم پسران و مردان جوان به نوعی رفتارهای عضله سازی را انجام می دهند. دکتر گابریلا وارگاس، مدیر وب سایت سلامت مردان جوان در بیمارستان کودکان بوستون می گوید: «حدود 60 درصد از پسران جوان در ایالات متحده به تغییر رژیم غذایی خود برای عضله شدن بیشتر اشاره می کنند. اگرچه ممکن است معیارهای تشخیصی اختلال بدشکلی عضلانی را برآورده نکند، اما بر بسیاری از مردان جوان تاثیر می گذارد.

دکتر وارگاس می افزاید: «یک هنجار اجتماعی وجود دارد که عضلانی بودن را با مردانگی یکسان می داند. حتی لباس‌های هالووین برای پسران 4 و 5 ساله اکنون دارای بالشتک برای شکم شش تکه هستند. پیام‌هایی دائمی وجود دارد که بدن آنها باید اینگونه باشد.

آیا اختلال بدشکلی بدن در پسران و دختران متفاوت است؟

مدت‌ها تصور می‌شد که بدشکلی بدن در حوزه دختران است، می‌تواند به شکل اختلالات خوردن مانند بی‌اشتهایی یا پرخوری عصبی باشد. از نظر فنی، دیسمورفی عضلانی یک اختلال خوردن نیست. اما در مردان بسیار فراگیرتر است – و موذیانه.

دکتر وارگاس می گوید: تصور رایج این است که بدشکلی بدن فقط دختران را تحت تاثیر قرار می دهد و یک مشکل مردانه نیست. به همین دلیل، این رفتارهای ناسالم در پسران اغلب نادیده گرفته می شود.

علائم بدشکلی بدن در پسران چیست؟

والدین ممکن است تشخیص دهند که آیا پسرشان صرفاً نوجوان است یا به سمت قلمرو خطرناکی می رود، مشکل داشته باشند. دکتر وارگاس به والدین توصیه می کند که به دنبال این پرچم های قرمز باشند:

  • تغییر قابل توجه در روال های فیزیکی، مانند رفتن از تمرین یک بار در روز به گذراندن ساعت ها تمرین در هر روز.
  • دنبال کردن تمرینات یا وعده های غذایی منظم، از جمله محدود کردن غذاهایی که می خورند یا تمرکز زیادی روی گزینه های پر پروتئین.
  • ایجاد اختلال در فعالیت‌های عادی، مانند گذراندن وقت با دوستان، برای ورزش کردن.
  • عکس گرفتن با وسواس از عضلات یا شکم آنها برای ردیابی “بهبود”.
  • خود را چندین بار در روز وزن می کند.
  • لباس پوشیدن برای برجسته کردن هیکل عضلانی تر، یا پوشیدن لباس های گشادتر برای پنهان کردن هیکل خود، زیرا فکر می کنند به اندازه کافی خوب نیست.

دکتر وارگاس می گوید: «تقریبا همه افراد رژیم گرفته اند. “تفاوت با این استقامت است – آنها فقط یک هفته آن را امتحان نمی کنند و بعد تصمیم نمی گیرند که برای آنها مناسب نیست. این پسرها هفته ها تا ماه ها این کار را انجام می دهند و در تغییر رفتار خود انعطاف پذیر نیستند.”

خطرات بدشکلی عضلانی در پسران چیست؟

رفتارهای افراطی می تواند خطراتی برای سلامت جسمی و روانی ایجاد کند.

برای مثال، پودرهای پروتئینی تنظیم نشده و مکمل‌هایی که پسران به امید حجم دادن سریع عضلات به آن‌ها روی می‌آورند، ممکن است با محرک‌ها یا حتی استروئیدهای آنابولیک تقلبی شوند. دکتر وارگاس خاطرنشان می کند: “همراه با افزایش خطر سکته مغزی، تپش قلب، فشار خون بالا و آسیب کبدی همراه است.”

برخی از پسران نیز سعی می‌کنند از طریق یک رژیم “بالک و برش” عضله به دست آورند، با دوره‌های افزایش وزن سریع و به دنبال آن دوره‌هایی با محدودیت شدید کالری. این می تواند رشد طولانی مدت عضلات و استخوان را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به ضربان قلب نامنظم و کاهش سطح تستوسترون شود.

دکتر وارگاس می‌گوید: «حتی در بهترین حالت، خوردن پروتئین بیش از حد می‌تواند منجر به ناراحتی‌های روده‌ای مانند اسهال یا آسیب کلیوی شود، زیرا کلیه‌های ما برای فیلتر کردن مقادیر بیش از حد پروتئین نیستند.» .

پیامدهای روانی نیز می تواند چشمگیر باشد. افسردگی و افکار خودکشی در افرادی که دچار سوءتغذیه هستند شایع تر است، که ممکن است زمانی رخ دهد که پسران به شدت کالری دریافتی خود را کاهش دهند یا از کل گروه های غذایی غافل شوند. علاوه بر این، زمانی که آنها سعی می کنند به ایده آل های غیر واقعی دست یابند، ممکن است دائماً احساس کنند که به اندازه کافی خوب نیستند.

چگونه والدین می توانند تصویر بدنی سالم را در پسران تشویق کنند؟

این نکات می تواند کمک کند:

  • برای وعده های غذایی خانوادگی جمع شوید. برنامه ها می توانند مشکل ساز باشند. با این حال، تحقیقات قابل توجهی نشان می دهد که فواید سلامت جسمی و روانی ناشی از نشستن در کنار هم برای وعده های غذایی، از جمله احتمال بیشتر وزن مناسب کودکان برای نوع بدنشان است.
  • در مورد فرم و اندازه بدن اظهار نظر نکنید. دکتر وارگاس می‌گوید: گفتن این کار بسیار آسان‌تر از انجام آن است، اما این به معنای بدن خودتان، فرزندتان یا دیگران در جامعه است.
  • تغذیه و ورزش را برای سلامتی معنی دار کنید. هنگامی که با پسرتان در مورد آنچه می خورید یا برنامه ورزشی خود صحبت می کنید، نتایج مورد انتظار را به شکل بدن یا سایز ربط ندهید.
  • آشکارا نظر خود را بیان کنید. “اگر پسر شما می گوید که می خواهد بیشتر ورزش کند یا مصرف پروتئین خود را افزایش دهد، بپرسید چرا – برای سلامت کلی او یا یک بدن ایده آل؟”
  • مکمل های پروتئینی نخرید. دکتر وارگاس می‌گوید: «یک جایگزین این است که با پزشک مراقبت‌های اولیه پسرتان یا یک متخصص تغذیه صحبت کنید، که می‌تواند منبع خوبی برای دریافت پروتئین از طریق غذاهای معمولی باشد.»
اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 36 = 38