Everyone uses Google Photos wrong

همه به اشتباه از Google Photos استفاده می کنند

هر سال، بیش از یک میلیارد نفر از برنامه Google Photos برای آپلود و ذخیره میلیاردها عکس و ویدیو استفاده می کنند. برای بسیاری، این روند احتمالاً یکسان است: شما تعدادی عکس با تلفن خود می گیرید و آنها به طور خودکار در سرویس ابری Google آپلود می شوند. ممکن است بهترین عکس را انتخاب کنید و آن را در واتس اپ یا اینستاگرام به اشتراک بگذارید و دیگر هرگز به بقیه آنها فکر نکنید. عکس‌ها به جریانی از داده‌ها در مورد زندگی پیوسته می‌پیوندند.

اما نباید اینگونه باشد. آپلود کردن هزاران عکس و انجام هیچ اقدامی برای مرتب سازی یا مدیریت آنها، یک سری خطرات حفظ حریم خصوصی ایجاد می کند و حفظ مجموعه عکس شما را در آینده غیرممکن می کند. اکنون زمان آن فرا رسیده است که قبل از اینکه اطلاعات از کنترل خارج شود، دیگر یک احتکار کننده اطلاعات نباشیم.

در شش هفته گذشته، من حدود دوازده ساعت را صرف حذف هزاران عکسی کرده‌ام که در نیم دهه گذشته در حساب Google Photos من آپلود شده بودند. در کل 16774 عکس و فیلم را پاک کردم. در طول این فرآیند – و هزاران ضربه “حذف” – سه چیز برجسته شد: مجموعه عکس های من ناخودآگاه حاوی اطلاعات شخصی حساس زیادی است (هم در مورد من و هم در مورد دیگران). من نیازی به نگه داشتن این همه عکس ندارم. و تبدیل مجموعه من به شکل، فضای زیادی را در حساب Google من آزاد می کند.

آرشیو عکس من به اوایل دهه 2000 برمی گردد، زمانی که همه چیز با استفاده از یک دوربین دیجیتال هشت مگاپیکسلی ثبت می شد. ده‌ها هزار عکس وجود دارد – نمی‌توان دقیقاً تعداد آنها را گفت و کاملاً توسط Google مدیریت می‌شوند. عکس‌ها ابتدا روی سی‌دی‌ها ذخیره می‌شدند، قبل از اینکه مجموعه‌ها را به 1000 عکس محدود کند، به فلیکر منتقل شدند، و در نهایت در حوالی سال 2018 به Google Photos راه یافتند. وقتی Google حساب‌ها را به 15 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی محدود کرد، من شروع به پرداخت هزینه بیشتر کردم.

در داخل مجموعه، عکس‌های تعطیلات خانوادگی در کنار سلفی‌ها قرار دارند. تصاویر غذا و تصاویر سگ فراوان است. از آنجایی که دوربین های تلفن بهبود یافته اند و فضای ذخیره سازی ابری ظاهراً پایان ناپذیر شده است، به نظر می رسد که هر سال عکس های بیشتری می گیرم. من تنها نیستم. Google Photos اطلاعات غیرقابل اندازه‌ای درباره همه ما در اختیار دارد: در سال 2020، این شرکت اعلام کرد که 4 تریلیون عکس را ذخیره می‌کند و هر هفته 28 میلیارد عکس و ویدیوی جدید آپلود می‌شود.

حذف هزاران عکس یک فرآیند دستی و خسته کننده بود. با استفاده از آی‌پد، تمام عکس‌هایی را که از 15 سال گذشته پشتیبان گرفته بودم، مرور کردم و روی هر عکسی که می‌خواستم به سطل زباله بفرستم ضربه زدم. در یکی از جلسات طولانی تر، 2211 عکس را در 45 دقیقه پاک کردم. اکثر عکس‌های محصور شده تکراری بودند: به جای داشتن 16 عکس از من در حال دویدن در جنگل، تنها دو یا سه عکس از آنها باقی مانده است. هزاران اسکرین شات از بین رفت: لحظه ای که من در توییتر تأیید شدم و مقاله خبری در مورد دستگیری یک بز، این روند را بدون آسیب رساند.

اما در زیر سطح، تصاویر زیادی وجود داشت که هرگز نباید در وهله اول نگه داشته می شدند. سال‌ها، عکس‌های گذرنامه‌های خودم و دوستانی را که جزئیات را برای رزرو سفر برایم فرستاده بودند، نگه می‌داشتم. عکس هایی از جزئیات مورد نیاز برای ورود به حساب بانکی خود را پیدا کردم. من آدرس افراد و اسکرین شات هایی از مسیرهای خانه هایشان را ذخیره می کردم. این لیست ادامه دارد: آدرس های ایمیل خصوصی، عکس های NSFW، اسکرین شات از مکالمات شرم آور، مسیرهای رایج دویدن و مسیرهای سفر، تصاویر نوت بوک از جلسات حساس. بخش های عظیمی از زندگی من در عکس هایم ذخیره شده بود. من نمی دانستم آنها آنجا هستند یا به محض اینکه مفید نبودند آنها را فراموش کرده بودند.

هر کدام از اینها خطری را به همراه دارد. در حالی که گوگل اکثریت قریب به اتفاق سود خود را از تبلیغات به دست می‌آورد – خط‌مشی رازداری آن می‌گوید که تبلیغات شخصی‌سازی‌شده بر اساس عکس‌های شما را به شما نشان نمی‌دهد – این شرکت دارای سابقه امنیتی قوی داده است. هک های موفق علیه این شرکت بسیار نادر است. با این حال، هر قطعه داده ای که به طور غیرضروری ذخیره می کنید، اگر مشکلی پیش بیاید، کمی خطر اضافه می کند. از اسناد می‌توان برای کمک به سرقت هویت استفاده کرد، در حالی که سایر اطلاعات شخصی می‌تواند به ایجاد تصویری از افرادی که با آنها صحبت می‌کنید، محل زندگی‌تان و مکان‌هایی که رفت و آمد می‌کنید، کمک کند. جدای از هرگونه نقض احتمالی داده ها، در صورت گم شدن یا دزدیده شدن تلفنم، به عکس های من می توان دسترسی داشت. (این مشکلات مختص Google Photos نیستند، به همان اندازه برای هر سرویس ذخیره‌سازی عکس آنلاین اعمال می‌شوند.)

اما دلایل دیگری وجود دارد که می توانید مدتی را برای پاک کردن عکس های خود صرف کنید. فضای ذخیره سازی ابری در حال گسترش، ادامه گرفتن عکس و افزودن به انبوه را ممکن می کند. پس از مرتب‌سازی، یافتن رویدادهای خاص و بهترین عکس‌ها از آنها آسان‌تر شده است. اگر چند سال دیگر صبر می‌کردم، این کار برای شروع آن خیلی سخت بود. 10 سال دیگر ممکن است 20 تا 40 هزار عکس اضافی گرفته باشم. اکنون قصد دارم سالی یک بار جدیدترین عکس ها را مرتب کنم.

به علاوه، عملاً، اکنون فضای بیشتری در حساب Google من وجود دارد. قبل از اینکه شروع به حذف همه چیز کنم، حدود 80 گیگابایت فضای ذخیره سازی مصرف کرده بودم. من این را به حدود 60 گیگابایت کاهش دادم. گوگل ابزارهایی برای کمک به مدیریت عکس‌هایتان دارد. اگر نمی‌خواهید عکس‌ها را حذف کنید یا در عکسخانه اصلی خود نگه دارید، می‌توانید عکس‌ها را بایگانی کنید. و تصاویر را می توان در آلبوم ها سیفون کرد (برای من خیلی دیر شده بود). ابزارهای مدیریت ذخیره سازی آن به شما امکان می دهد عکس ها و ویدیوهای بزرگ را به صورت انبوه حذف کنید و از شر اسکرین شات ها و عکس های تار خلاص شوید. همچنین می‌توانید با کوچک کردن اندازه عکس‌ها با انداختن آنها به «کیفیت ذخیره‌سازی ذخیره‌سازی»، مقداری از فضای حسابتان را آزاد کنید.

با این حال، وسواس من در سازماندهی زندگی دیجیتالم – از جمله اجرای یک خط مشی سختگیرانه WhatsApp Zero – به این معنی است که تنها در صورتی که آن را به صورت دستی انجام دهم، از کار راضی خواهم بود. وقتی ده‌ها هزار عکسی را که در طول دو سوم زندگی‌ام گرفته‌ام را غربال کردم، درخشش رضایت‌بخشی در این فرآیند وجود داشت – یک گرداب نوستالژی. وقتی کارم تمام شد، شروع به گرفتن عکس های بیشتری کردم.

اشتراک گذاری

1 یک پینگ

  1. پینگ بک: استفاده از گوگل مپ بدون اینترنت – آرپسه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 + 2 =